Żmije należą do rodziny węży. Są to zwierzęta jajożyworodne, czasami zdarzają się gatunki jajorodne. Ich pora godowa przypada na kwiecień-maj. Samica przy jednym porodzie wydaje zazwyczaj 5 do 15 młodych, które od początku żyją samodzielnie. Długość ich ciała jest bardzo zróżnicowana, średnio od 18 cm do nawet 3,5 metra. Zwierzęta należące do tej rodziny są jadowite. Zęby jadowe osadzone są w górnej szczęce.
Żmije zamieszkują różne rejony geograficzne, nawet w rejonach o dużych wahaniach temperatur. Jeżeli chodzi o Polskę, jedynym przedstawicielem tej jest żmija zygzakowata.
Żmija zygzakowata (łac. Vipera berus) jest gatunkiem jadowitego węża z rodziny żmijowatych. Średnia długość jej ciała wynosi 80 cm, waży do 0,170 kg. Gad ten występuje w wielorakich odmianach ubarwienia grzbietu. Jak rozpoznać żmiję? Przede wszystkim po grzbiecie w kolorze brązowym, miedzianoczerwonym, pomarańczowym, szarym, żółtawym, czerwonobrązowym, oliwkowozielonym a nawet czarnym. Na wierzchu grzbiet widnieje zygzak ciemniejszy od barwy podstawowej. Zdarza się ze nie jest on dobrze widoczny. Ciało wyraźnie zwężą się w kierunku płaskiej głowy o trójkątnym zarysie. W oku wyraźnie widać pionową źrenicę.
Żmija zygzakowata żywi się głównie owadożernymi ssakami, płazami, pisklętami ptaków i gryzoniami. Młode osobniki odżywiają się ślimakami, owadami i młodymi płazami. Możemy ją spotkać pod kamieniami, krzewami i pomiędzy korzeniami drzew.
Dla żmij jak i wszystkich gadów, zima jest nie lada problemem. Są zmiennocieplne i potrzebują słońca aby utrzymywać wysoką temperaturę swojego ciała. W celu przetrwania gatunku zapadają w sen zimowy. Najczęściej jesień i zimę przesypiają pod kamieniami jak również głęboko pod ziemią. Często możemy odnaleźć tam całą ich gromadkę. Wraz z nastaniem wiosny, opuszczają swoje schronienia i zaczynają znów prowadzić dzienny tryb życia.
Żmija najczęściej ucieka, atakuje jedynie w przypadku gdy czuje się otoczona, jednak najpierw wydaje głośne syki. Po ukąszeniu należy podać surowicę na jad żmii. Jest to bardzo ważne szczególnie w przypadku małych dzieci osób w podeszłym wieku.